NAZWA

       jed - edytor dla programistów

SKŁADNIA

       jed --version
       jed-script --version
       xjed --version

       jed [--secure] [--batch|--script|--help] [opcje] plik ...
       jed-script [--secure] plik-skryptu [opcje skryptu] ...
       xjed [--secure] [opcje X] [--batch|--script|--help] [opcje] plik ...

OPIS

       Jed - edytor dla programistów

       Możliwości:

       Podświetlanie   składni  kolorami.   Emulacja  edytorów  Emacs,  EDT,  Wordstar  oraz  Brief.  Możliwości
       rozbudowywania w języku przypominającym C. Całkowicie dostosowywalny. Edycja  plików  TeX-u  z  edycją  w
       stylu AUC-TeX (również obsługa BiBTeX). Obsługa składu (folding support) i wiele więcej...

       Pełną  dokumentację  można  znaleźć  w  plikach  GNU  info,  niniejszy  podręcznik  jest  jedynie krótkim
       wprowadzeniem.

OPCJE

   opcje główne
       --version
              wypisuje wersję i zmienne z chwili kompilacji.
       --help
              wypisuje informacje o użyciu.
       --secure
              uruchamia Jed w trybie bezpiecznym, w którym np. nie  można  uruchamiać  zewnętrznych  poleceń  za
              pomocą system() lub run_shell_cmd().
       --batch
              uruchamia Jed w trybie wsadowym. Jest to tryb nie-interaktywny.
       --script
              jest  to  tryb  równoważny  z  --batch poza tym, że jed nie wykonuje eval na plikach rozruchowych.
              Działa jak slsh. Konieczne jest podanie pliku, jaki ma być rozwinięty, jako drugi argument.  Efekt
              jest taki sam, jak wywołanie jed-script.

   opcje pomniejsze
       -n
              nie wczytuje pliku .jedrc.
       -a 'plik'
              ładuje plik jako plik konfiguracyjny użytkownika, zamiast .jedrc.
       -e
              Ustawia  tryb emulacji. Domyślny w Debianie jest „emacs”. Inne prawidłowe wartości to „vi”, „cua”,
              „ide”.
       + 'n'
              przechodzi do wiersza n w buforze (aby opcja ta zadziałała, musi pojawić się przed nazwą  pliku  w
              wierszu poleceń np. „jed +3 plik”).
       -g 'n'
              przechodzi  do  wiersza  n  w buforze (aby opcja ta zadziałała, musi pojawić się po nazwie pliku w
              wierszu poleceń np. „jed plik -g 3”).
       -l 'plik'
              wczytaj plik jako kod S-Lang.
       -f 'funkcja'
              wykonaj funkcję S-Lang o nazwie funkcja.
       -s 'łańcuch'
              Szukaj łańcucha w przód.
       -2
              podziel okno.
       -i 'plik'
              Wstaw plik do bieżącego bufora.

   opcje X
       xjed akceptuje opcje wspólne, takie jak -display, -name, -fn i -geometry. Dodatkowo akceptuje

       -facesize ROZMIAR, -fs ROZMIAR
              jeśli program zbudowano z obsługą XRENDERFONT, wybiera rozmiar  fontu  ROZMIAR.  Aby  wybrać  font
              skalowalny, należy użyć łącznie z opcją -fn.
       -foreground KOLOR, -fg KOLOR
              ustawia kolor pierwszego planu.
       -background KOLOR, -bg KOLOR
              ustawia kolor tła.
       -fgMouse KOLOR, -mfg KOLOR
              ustawia kolor pierwszego planu wskaźnika myszy.
       -bgMouse KOLOR, -mbg KOLOR
              ustawia kolor tła wskaźnika myszy.
       -Iconic, -ic
              rozpoczyna jako ikona.
       -title NAZWA
              ustawia tytuł okna na NAZWA.

       Więcej opcji dostępnych w xterm.c.

KONFIGURACJA

              Emulacja innych edytorów

       Emulacja  innych  edytorów  możliwa  jest  dzięki  zdolności JEDa do tworzenia nowych funkcji przy użyciu
       języka programowania S-Lang oraz  umożliwieniu  użytkownikowi  zmiany  przypisań  klawiszy.  Obecnie  JED
       zapewnia rozsądną emulację edytorów Emacs, EDT i Wordstar.

              Emulacja Emacsa

       Emulacja  Emacsa  zapewniana  jest  dzięki kodowi S-Lang zawartemu w emacs.sl.  Emulowana jest podstawowa
       funkcjonalność Emacsa; większość użytkowników Emacsa nie  powinna  mieć  kłopotów  z  JEDem.  By  włączyć
       emulację Emacsa w JED upewnij się, że twój plik inicjujący jed.rc (.jedrc) zawiera wiersz

              () = evalfile ("emacs");

       JED rozpowszechniany jest z plikiem domyślnym jed.rc zawierającym już ten wiersz.

              Emulacja EDT

       Do emulacji EDT musi być wczytany edt.sl.  Osiągane jest do przez umieszczenie wiersza:

              () = evalfile ("edt");

       w pliku inicjującym jed.rc (.jedrc).

              Emulacja Wordstara

       wordstar.sl zawiera kod S-Lang odpowiedzialny za emulację Wordstara. Dodanie wiersza:

              () = evalfile ("wordstar");

       do twego pliku inicjalizacji jed.rc (.jedrc) włączy emulację Wordstara w JED.

ROZRUCH

              Wiersz stanu i okna

       JED potrafi obsługiwać wiele okien. Każde okno może zawierać ten sam bufor lub różne bufory. Bezpośrednio
       pod  każdym  oknem wyświetlany jest wiersz stanu.  Wiersz stanu zawiera takie informacje jak numer wersji
       JEDa, nazwa bufora, tryb, itd. Uważaj, proszę, na poniższe wskaźniki:

       **
              bufor został zmieniony od ostatniego zapisu.
       %%
              bufor jest tylko do odczytu.
       m
              wskaźnik ustawiania znacznika. Oznacza, że właśnie definiowany jest obszar.
       d
              wskaźnik zmiany pliku na dysku. Wskazuje, że plik skojarzony z buforem jest nowszy niż sam bufor.
       s
              wskaźnik zapamiętania pozycji.
       +
              możliwe cofanie akcji (undo) dla bufora.
       [Narrow]
              bufor jest zawężony (narrowed) do obszaru WIERSZY (LINES).
       [Macro]
              w trakcie definiowania makra.

              Mini-Bufor.

       Mini-bufor składa się z pojedynczego wiersza usytuowanego na  dole  ekranu.  Większość  dialogu  pomiędzy
       użytkownikiem a edytorem JED odbywa się w tym właśnie buforze. Na przykład, gdy poszukujesz łańcucha, JED
       wyświetli zapytanie o łańcuch w mini-buforze.

       Mini-bufor  zapewnia  także  bezpośrednie  połączenie z interpreterem S-Lang. W celu uzyskania dostępu do
       interpretera naciśnij Ctrl-X Esc a w mini-buforze pojawi się zachęta S-Lang>.  Wprowadź dowolne  poprawne
       wyrażenie S-Lang, które chcesz by rozwinął interpreter.

       Przez  użycie  klawiszy  strzałek  w  górę  i  w  dół  możliwe  jest ponowne przywołanie danych uprzednio
       wprowadzonych do mini-bufora.  Umożliwia to użycie i zmianę poprzednich wyrażeń  w  wygodny  i  efektywny
       sposób.

              Podstawowa edycja

       Edycja  przy  użycie  JEDa  jest  bardzo  łatwa  - większość klawiszy powoduje wstawienie przypisanych im
       znaków. Przemieszczanie się wewnątrz zawartości bufora zwykle odbywa się przy  użyciu  klawiszy  strzałek
       lub  klawiszy  strony  w  górę i strony w dół.  Jeżeli wczytany jest edt.sl, to działają również klawisze
       (keypads) terminala VTxxx. Wówczas zmieniane są tylko podświetlenia  (operacje  wytnij/wklej  [cut/paste]
       nie  są uważane za „podświetlenia”).  Na klawiaturach pozbawionych klawisza Esc Ctrl-[ najprawdopodobniej
       wygeneruje znak Escape.

       Argument  przedrostkowy  polecenia  może  być  utworzony  przez  naciśnięcie  klawisza  Esc  a  następnie
       wprowadzenie  liczby,  po  której naciskany jest pożądany klawisz.  Zwykle argument przedrostkowy używany
       jest po prostu dla powtórzeń. Na przykład, by przesunąć się w prawo o 40 znaków, powinno się nacisnąć Esc
       4 0 a bezpośrednio po tym klawisz strzałki w  prawo.   Ilustruje  to  użycie  argumentu  powtarzania  dla
       powtórzenia  akcji.   Argument przedrostkowy może jednakże zostać zastosowany również na inne sposoby. Na
       przykład, w celu rozpoczęcia definiowania obszaru, powinno  się  nacisnąć  klawisz  Ctrl-@.   Ustawia  on
       znacznik   i   rozpoczyna  podświetlanie.   Naciśnięcie  Ctrl-@  z  argumentem  przedrostkowym  spowoduje
       zaniechanie czynności definiowania obszaru i zdjęcie znacznika.

       Poniższa lista przydatnych przypisań klawiszy zakłada, że wczytano emacs.sl.

       Ctrl-L
              Odśwież (ponownie narysuj) ekran.
       Ctrl-_
              Cofnij akcję (Control-podkreślenie, również Ctrl-X u').
       Esc q
              Ponownie formatuj akapit (tryb zawijania).  Użyte  z  argumentem  przedrostkowym  również  justuje
              akapit.
       Esc n
              Zwęź akapit (tryb zawijania). Użyte z argumentem przedrostkowym również justuje akapit.
       Esc ;
              Wstaw komentarz w języku programowania (Fortran i C).
       Esc \
              Obetnij otaczające białe znaki.
       Esc !
              Wykonaj polecenie powłoki.
       Esc $
              Sprawdź pisownię słowa przy pomocy ispell.
       Ctrl-X ?
              Pokaż informację o wierszu/kolumnie.
       `
              quoted_insert — wstaw następny znak dosłownie (klawisz odwrotnego apostrofu)
       Esc s
              Wypośrodkuj wiersz.
       Esc u
              Zamień słowo na duże litery
       Esc d
              Zamień słowo na małe litery.
       Esc c
              Zamień w słowie pierwszą literę na dużą, resztę na małe.
       Esc x
              Przejdź do zachęty minibufora M-x z uzupełnianiem poleceń.
       Ctrl-X Ctrl-B
              Wyświetl rozwijalną listę buforów.
       Ctrl-X Ctrl-C
              Zakończ pracę JED.
       Ctrl-X 0
              Usuń bieżące okno.
       Ctrl-X 1
              Jedno okno.
       Ctrl-X 2
              Podziel okno.
              Ctrl-X o
              Na inne okno.
       Ctrl-X b
              Przełącz na bufor.
       Ctrl-X k
              Usuń bufor.
       Ctrl-X s
              Zapisz bufory.
       Ctrl-X Esc
              Przejdź do zachęty „S-Lang>” interfejsu interpretera S-Lang.
       Esc .
              Znajdź tag.
       Ctrl-@
              Ustaw znacznik (rozpocznij określanie obszaru). Użyte z argumentem przedrostkowym anuluje czynność
              definiowania i zdejmuje znacznik.

PLIKI

       JED_ROOT/lib/*.sl
              Są  to  domyślne  pliki  uruchomieniowe  slang  dla  edytora jed (pakiety takie jak jed-extra mogą
              zdefiniować dodatkowe katalogi biblioteki slang)
       JED_ROOT/lib/site.sl
              Domyślny plik inicjujący (startup file).
       /etc/jed.d/*.sl
              Ogólnosystemowy pliki konfiguracyjne (jest to specjalna funkcja dystrybucji Debian).
       ~/.jedrc
              Plik konfiguracyjny danego użytkownika lub
       ~/.jed/jed.rc
              plik konfiguracyjny danego użytkownika, jeśli istnieje katalog domowy Jed ~/.jed/.

AUTOR

       John E. Davis <jed@jedsoft.org>
              Autor programu Jed.

       ---  Niniejszy  dokument  został  przetłumaczony  na  format  nroff  przez  "Borisa   D.   Beletsky'iego"
       <borik@isracom.co.il>

TŁUMACZENIE

       Tłumaczenie   niniejszej   strony   podręcznika:   Wojtek  Kotwica  <wkotwica@post.pl>  i  Michał  Kułach
       <michal.kulach@gmail.com>

       Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje  o  warunkach  licencji  można  uzyskać
       zapoznając   się   z   GNU General Public License w wersji 3   lub  nowszej.  Nie  przyjmuje  się  ŻADNEJ
       ODPOWIEDZIALNOŚCI.

       Błędy w  tłumaczeniu  strony  podręcznika  prosimy  zgłaszać  na  adres  listy  dyskusyjnej  manpages-pl-
       list@lists.sourceforge.net.

Debian                                          Październik 1996                                          JED(1)